Een man die zijn sporen in de parochie Ospel heeft achter gelaten, is ongetwijfeld Jean Adams, die van 1936 tot 1939 kapelaan was te Ospel en die men niet moet verwarren met zijn oom Petrus Adams, die hier van 1930 tot 1944 pastoor was. Jean Adams was geboren in het Duitse grensplaatsje Odenkirchen bij Reydt op 3 februari 1899. Zijn jeugd bracht hij door in Beegden en zijn middelbare schoolopleiding doorliep hij aan het Bisschoppeliik College te Weert. In 1923 werd hij priester gewijd en benoemd tot leraar Franse Taal- en Letterkunde te Rolduc, maar later werd de studieopdracht gewijzigd in tekenen. Hij was zijn tijd ver vooruit en dit leverde op het conservatieve seminarie van Rolduc nog al eens problemen op.

Zijn overplaatsing als kapelaan te Ospel in 1936 werd dan ook veel meer gezien als een verbanning dan een promotie. Niettemin was het voor Ospel een zegen. Naast zijn priesterwerk streefde hij “naar de culturele verheffing van zijn parochie”, zoals Jan Biezenaar schrijft. “Hij bond de strijd aan tegen de vele religieuze kitsch en stelde daartegen over zijn eenvoudig Madonnareliëf, nog steeds te zien in de gevel van het Mariahuis en menig particuliere woning”. Bovendien maakte hij voor zijn parochianen een huis zegen. Voor de H. Hartschool maakte hij een reliëf van het H. Hart, maar dit is bij de verbouwing der school in het midden de jaren zeventig verdwenen. In de Ospelse parochie kerk voerde hij schilderingen uit, maar bij de wederouw van de kerk na de oorlog verdwenen zij, zeer tegen de zin van de maker. Om zijn gramschap te uiten zou hij zelfs een toneelstuk hebben geschreven om dit cultuurbarbarisme aan de kaak te stellen.

Naast belangstelling voor de schilderkunst en dichtkunst, had ook de muziek zijn belangstelling. Zo was hij geestelijk adviseur van Harmonie Melodie der Peel, die in 1938 werd opgericht. En het was Jean Adams, die het bestuur in op richting waarschuwde er vooral geen kerkelijke harmonie van te maken, want dan zou de invloed van de pastoor wel eens te groot kunnen worden.

De laatste jaren hebben vooral de wandschilderingen in de Mariakapel aan de Klaarstraatzijweg in de belangstelling gestaan. Met grote moeite en inspanning heeft men deze weten te behouden. Graag ging Jean Adams op jacht en zo maakte hij kennis met Graadje van Deursen, de jager, die hij meermalen schilderde en die in zijn latere werk o.a. in “De aanbidding der herders” duideliik herkenbaar is. Na Ospel werd hij benoemd  ot pastoor in Nunhem en in 1952 werd hij door het bisdom vrijgesteld van zijn priester werk. Hij vestigde zich in “De Fuus”  in Ell, waar hij al spoedig een aantal Limburgse kunstenaars rond zich verzamelde. Op 27 november 1970 stierf Jean Adams in het ziekenhuis te Weert.

Huub Janssen

Afbeelding: zelfportret, coll. Marc Beerens.