Huisartsen en medici genoten vroeger veel aanzien en de mensen waren een stuk lichtgeloviger dan nu. Van die positie van de huisartsen werd handig gebruik gemaakt door rondreizende waarzeggers en paragnosten. Eén van hen was Hendricus van Heusen uit Breda (1902-1971). Hij maakte in de periode 1925-1960 onder de artiestennaam Winando furore als illusionist en telepaat.
In de winter van 1926 bezocht de nog jonge magiër Nederweert. Op de zondagochtend voor kerstmis voerde hij een ‘geheime opdracht’ uit. De mysterieuze missie was geformuleerd met medewerking van de Nederweerter huisartsen Schmidt en van de Wouw. Helaas is niet bekend wat die missie precies behelsde, maar wel dat het een zoekopdracht was en dat die zich afspeelde in de Kerkstraat. Gadegeslagen door honderden Nederweertenaren werd Winando, staande op de treeplank van een auto, door de Kerkstraat gevoerd.
’s Avonds werd de show voortgezet in de Patronaatszaal. Het aangeboden programma was een mengeling van humor en magie. Verschillende bezoekers werden op het podium gevraagd en tot grote hilariteit van de toeschouwers kon Winando zijn ‘slachtoffers’ onder hypnose laten schaatsen en fietsen. Anderen werden in trance gebracht en speelden voor kinderjuffrouw, haringventer en ‘moeder de poes’. De Nederweertenaren waren diep onder de indruk en ‘een ieder keerde dan ook uiterst voldaan huiswaarts’, zo schreef een ooggetuige in een krantenverslag.
Winando trad nog een paar maal op in onze regio, zoals in 1952 in de Apollozaal in Weert. Behalve hypnose had hij ook imitaties van Danny Kaye op zijn repertoire. Verder vertoonde hij bloederige onthoofdingsscene’s en hield hij zich bezig met waarzeggerij en oosterse magie. Menig optreden als ‘professor Winando’ sloot hij af met privé-consults voor huwelijksproblemen en vermiste voorwerpen. Volgens zijn biografie was hij een succesvol artiest die vorstelijk verdiende maar het geld ook weer royaal uitgaf. Niet in de laatste plaats aan zijn vele vriendinnen, want hij had de naam ook een charmeur en versierder te zijn.
Hoewel een zelfverklaard tegenstander van kwakzalverij, kreeg Winando in zijn laatste jaren bekendheid met kruidenmengsels op cognacbasis tegen allerlei kwalen. Daardoor is een zweem van charlatanerie rondom zijn persoon nooit helemaal verdwenen. Winando stierf in 1971 in Tilburg en nam het geheim van zijn optredens mee in zijn graf. We zullen nooit weten of hij slechts een slimme artiest was, of dat er toch echt méér is tussen hemel en aarde.
Alfons Bruekers