Frans Koolen was zouaaf en maakte, als een van de 3181 Nederlanders, deel uit van het katholieke vrijwilligersleger. Dat moest de Kerkelijke Staat beschermen tegen de aanvallen van de koning van Italië en zijn bondgenoot Garibaldi. Het leger bestond uitsluitend uit ongehuwde katholieke jongemannen. De zouaven versloegen Garibaldi in 1867 maar in 1870 werd de Kerkelijke Staat alsnog onder de voet gelopen en werd het zouavenleger ontbonden.

Koolen overleefde de oorlog en kreeg een pauselijke onderscheiding. Bij Koninklijk Besluit werd hem het recht verleend om zijn ereteken in het openbaar te dragen. Dat was niet vanzelfsprekend. Koolen had namelijk, door dienstneming in een vreemde krijgsmacht, zijn Nederlanderschap verspeeld. Hij vestigde zich in 1875 als winkelier in de Brugstraat in het pand dat in de jaren ’80 bekend stond als café ‘t Babbeltje. Maar dat was weer een heel ander heilig huisje.

Alfons Bruekers